Gregorius de Grote (3 september)Paus Gregorius leefde omstreeks het jaar 600. Hij was heel rijk en had grote landgoederen. Maar Gregorius wilde een religieus leven leiden. Daarom stichtte hij op zijn landgoed in Rome een klooster en trad er zelf in als monnik. Nog altijd is in Rome op die plaats de kerk San Gregorio Magno te vinden.
Gregorius wordt vaak afgebeeld met een duif op zijn schouder. Die duif is de heilige Geest. Wie goed kijkt, ziet dat deze Gregorius iets influistert. Dat schreef hij meteen op. Vele dikke boeken kwamen zo tot stand. Naast het schrijven van boeken, liet de paus ook muziek optekenen. Het Gregoriaans is naar hem vernoemd.
Twijfelaars
Wij zijn geneigd om te denken dat dit verhaal niet meer dan een vrome legende is. Ook in de tijd van Gregorius dachten sommigen dit. Zijn eigen secretaris, de diaken Petrus, was één van hen. Hij maakte op een dag een kijkgaatje in het gordijn waar Gregorius achter zat te werken. En jawel, hij zag de duif op Gregorius' schouder zitten. De geschiedenis vermeldt trouwens niet of Petrus moest boeten voor z'n ongeloof en z'n nieuwsgierigheid.
De pest
Rond 600 waren het barre tijden in Rome. Regelmatig braken er pestplagen uit, waaraan honderden mensen stierven. Ook Gregorius’ voorganger overleed aan de pest. Toen er weer zo’n plaag woedde, hield Gregorius een plechtige processie. Op het moment dat de stoet het mausoleum van Hadrianus passeerde, zag hij boven op de burcht de engel Michael staan met een groot zwaard in zijn hand. Gregorius zag dat de engel het zwaard weer in de schede stak. Toen wist hij, dat de plaag zou ophouden. En zo gebeurde het ook. Sindsdien heet het mausoleum van Hadrianus de Engelenburcht.
Mocht u ooit in Rome komen en deze machtige burcht bezoeken, denkt u dan nog eens aan de grote paus Gregorius.
U. Kollaard
Museum Catharijneconvent
uit Parochiebladenservoce 09/97