Thomas, de apostel (3 juli)In het evangelie van Johannes staat dat na Jezus' opstanding enkele discipelen enthousiast tegen hun collega Thomas uitriepen: ”We hebben de Heer gezien!” Thomas reageerde sceptisch en zei, dat hij het niet zou geloven voordat hij Jezus' littekens had betast. Hieraan dankt hij de bijnaam ’ongelovige Thomas’, wat niet als compliment is bedoeld.
Dit is maar de helft van het verhaal. Acht dagen later ontmoetten Jezus en Thomas elkaar. De apostel overtuigde zich van Jezus’ littekens, en sprak een geloofsbelijdenis uit, die klonk als een klok. Thomas was gelovig, maar niet goedgelovig en dat is een compliment.
De gordel van Maria
Toch heeft Thomas zich nooit helemaal kunnen ontdoen van de roep van ongelovigheid. Zijn legende borduurt erop door. Toen Maria ging sterven, stuurde ze een boodschap naar de apostelen. Ze kwamen allen, behalve Thomas, hij geloofde het bericht niet.
Toen hij tenslotte toch kwam en vlakbij Jeruzalem was, zag hij nog juist Maria ten hemel varen. Ze wierp hem haar gordel toe als bewijs van haar lichamelijke tenhemelopneming. Die gordel wordt in Prato in Italië bewaard en één maal in het jaar aan de gelovigen getoond.
Hemels paleis
In andere verhalen valt Thomas’ ongeloof wel mee. In India kreeg hij opdracht een paleis te bouwen voor koning Gundifar. Het geld voor de bouw gaf hij aan de armen. De koning wierp Thomas in de kerker. Toen stierf de broer van de koning. Hij verscheen aan de koning en vertelde dat Thomas een prachtig paleis in de hemel had gebouwd. De koning begreep dat je door goed te doen een hemelse schat verwerft, van grotere waarde dan aards bezit. Hij bekeerde zich en liet zich dopen.
De herinnering aan Thomas als architect blijkt uit één van zijn attributen, de winkelhaak. Dat maakt hem tot schutspatroon van de bouwvakkers. De lans of hellebaard verwijst naar zijn marteldood. Het boek wijst op zijn werk als evangelieverkondiger. De herinnering daaraan leeft voort in de Syrisch-orthodoxe Mar Thoma kerk in Zuid-India.