Blasius (3 februari)Blasius leefde rond het jaar 300 en was een zachtmoedig en deugdzaam mens. Daarom kozen de inwoners van Sebaste (een stad in Armenië) hem tot bisschop. Hij moest vluchten voor de vervolgingen van de keizer en leefde lange tijd als kluizenaar in een grot in het bos.
Eens ging een gezelschap uit Sebaste op jacht. De jagers troffen in het bos geen enkel dier aan. Tenslotte kwam de jachtstoet bij de grot, waar Blasius zich schuilhield. Alle dieren hadden zich in een kring rond hem verzameld. Hij zegende en genas hen. De jagers meldden dit wonder aan de gouverneur, die het bevel gaf Blasius naar zijn paleis te brengen.
Blasiuszegen
Op weg naar het paleis kwam een moeder hen tegemoet. Ze smeekte om hulp voor haar zoon, die dreigde te stikken in een visgraat. Blasius legde hem de hand op, sprak een gebed uit en ziedaar: de graat schoot uit zijn keel en de jongen werd weer gezond. In een andere legende genas Blasius een kind, nadat de moeder kaarsen voor de heilige brandde. Zo is de Blasiuszegen ontstaan die als voorbehoedmiddel tegen keelziekten geldt. De priester spreekt deze zegen over iemand uit, terwijl hij met twee gekruiste kaarsen diens keel aanraakt. In een oud gebed wordt Blasius als volgt aangeroepen:
”De heilige Blasius helpt degeen van de koliek, graveel (niergruis) en steen, van keelpijn en meer andere plagen, die door gebeën zijn bijstand vragen.”
Martelaar en weerprofeet
Ondanks al zijn goede daden belandde Blasius in de kerker. Hij stierf nadat hij was gemarteld met een ijzeren kam. De kam en de twee kaarsen werden zijn attributen. Door de associatie van Blasius met ’blazen’ legde men ook een verband met de wind, en met blaasinstrumenten. Zo werd de heilige bisschop ook de patroon van muzikanten met een blaasinstrument. Hij moest eens weten!
U. Kollaard
Museum Catharijneconvent