Catharina van Siena (29 april) (in 2001 op 30 april)Ze werd in 1347 in Siena geboren en stierf te Rome op 29 april 1380. Haar ouders hadden een wolververij en het gezin telde liefst vijfentwintig kinderen. Door de pest en een grote kindersterfte bleven er waarschijnlijk drie jongens en vier meisjes over, van wie Catharina de jongste was.
Ze besloot ongehuwd te blijven en werd lid van derde orde van St. Dominicus. Vrouwen van deze orde droegen een zwarte mantel over een wit kleed en hielden zich bezig met ziekenverpleging. Ze woonde in een klein kamertje waar ze een biddend en boetvaardig leven leidde.
Visioenen
Vanaf haar jeugd had Catharina vaak een visioen of extase. Daarin kreeg ze van Christus een trouwring als teken dat hij haar bruidegom was. In een ander visioen vroeg ze zijn doornenkroon om zich te verenigen met zijn lijden.
In een visioen van 1370 maakte Christus haar duidelijk: ”Van nu af zul je geen cel meer hebben. Ik zal je leiden voor pausen, kerkvorsten en het christenvolk, je een taal en wijsheid geven waaraan niemand kan weerstaan. Want door het zwakke wil ik het sterke overwinnen.”
Paus te Avignon
Zo voelde Catharina zich geroepen zich op politiek gebied te roeren. Mede omdat Rome door de strijd van adellijke families onveilig was, zetelden de pausen vanaf 1309 te Avignon in Frankrijk. Daar voerden ze een luxueuze wereldlijke hofhouding. Via brieven en gesprekken wist ze paus Gregorius XI te bewegen in 1376 naar Rome terug te gaan, waar hij volgens het gevoel van de christenen thuishoorde.
Catharina was een spirituele, hartstochtelijke en kordate vrouw, een invloedrijke stem in een ’mannenkerk’. Ze werd in 1461 heilig verklaard en vanwege haar geschriften in 1970 tot kerklerares uitgeroepen. Ze wordt afgebeeld met een vlammend hart in haar handen en met een doornenkroon op haar gesluierd hoofd.
Toon Brekelmans
Kerkhistoricus