Jacobus de Meerdere, vechtjas en pelgrim (25 juli)Jacobus behoorde tot de binnenste kring van Jezus’ vertrouwelingen. Met Petrus en Johannes was hij getuige van gebeurtenissen, waar de andere apostelen op een afstand moesten blijven. In het evangelie wordt hij 'donderszoon' genoemd. Misschien om zijn vurige welsprekendheid; hij kon kennelijk een goede donderpreek houden. Anderen zeggen dat hij een opvliegend karakter had. Jacobus verkondigde het evangelie in Jeruzalem en Judea en stierf in 44 de marteldood. Dat is zo ongeveer wat we zeker van hem weten.
De legende vertelt gelukkig meer. Jacobus de Meerdere (’de oudere’) trok naar Spanje om het evangelie te verkondigen. Daar bracht hij het tot Spaanse nationale heilige.
Hij had een actief aandeel in de strijd tegen de Arabieren. Daarom wordt Jacobus soms afgebeeld als een ridder te paard die met een zwaard de Moren te lijf gaat. Zijn stoffelijke resten kwamen in Santiago de Compostela terecht en maakten die stad tot één van de beroemdste bedevaartsoorden van Europa.
De pelgrimage
Jacobus wordt zo sterk met de bedevaart naar zijn graf geassocieerd, dat hij zelf ook als pelgrim wordt afgebeeld: met grote hoed, jacobusschelp, pelgrimstas en -staf en met waterkruik.
Vele duizenden mensen hebben de pelgrimstocht naar Santiago ondernomen. Dat gebeurt niet altijd uit religieuze motieven. Het is ook een enorme sportieve prestatie om te voet of met de fiets naar noordwest Spanje te gaan.
Toch zit er vaak meer achter. Veel mensen zoeken stilte, inkeer, de confrontatie met zichzelf en met God. En daar biedt de lange tocht naar Jacobus' graf alle gelegenheid toe.