Cecilia (22 november)In opdracht van het Tweede Vaticaans Concilie werd in 1969 de heiligenkalender herzien en de namen van die heiligen geschrapt, van wie het bestaan niet voldoende kon worden bewezen.
Hiertoe behoorde eigenlijk ook Cecilia, maar vanwege haar grote verering vanaf de zesde eeuw en het feit dat zij de patrones is van de kerkmuziek en kerkkoren, mocht ze op de kalender blijven staan.
Martelares
Volgens het oude verhaal was Cecilia een jonge Romeinse christin die haar verloofde, Valerianus, tot het christelijk geloof bekeerde. Vanaf dit tijdstip leidden zij voortaan een maagdelijk leven en wijdden zich aan de verzorging van de martelaren. Dit moet gebeurd zijn in de tweede of derde eeuw.
Christenvervolgers namen Cecilia gevangen en sommeerden haar om aan de afgoden te offeren. Ze weigerde en men probeerde haar in het bad van haar huis te verdrinken. Toen dit mislukte, werd ze met drie slagen van het zwaard gedood.
Muziek
In de liturgische viering van haar kerkelijke feestdag stond vroeger over haar huwelijksfeest een Latijnse tekst: "Terwijl Cecilia als bruid het orgel bespeelde, bezong zij de Heer." Zo is zij de patrones van de kerkmuziek geworden en wordt ze afgebeeld met een muziekinstrument, gewoonlijk een handorgeltje, basviool of citer.
Verschillende componisten hebben een ode of cantate ter ere van haar geschreven. Ook al is Cecilia waarschijnlijk een legendarische persoon, toch vertegenwoordigt zij een onmisbaar en aantrekkelijk element van het liturgische leven, namelijk muziek en zang.
Toon Brekelmans
Kerkhistoricus