Lambertus (17 september)Hij werd rond 635 te Maastricht uit een hoogadellijke Frankische familie geboren en omstreeks 672 bisschop van Maastricht. In die tijd was de Frankische adel verdeeld in partijen die elkaar betwistten.
Nadat Lambertus drie jaar zijn bisschopsambt had bekleed, moest hij naar de abdij van Stavelot vluchten, waar hij zeven jaar verbleef. Die onenigheid onder de adel heeft hem uiteindelijk ook het leven gekost.
Echtbreuk
Twee mannen hadden kerkelijk goed ontvreemd, maar werden door aanhangers van Lambertus gedood. Een zekere graaf Dodo nam wraak en liet Lambertus in zijn tweede huis te Luik in 705/706 vermoorden.
Een minder betrouwbaar bericht vertelt dat Lambertus de Frankische vorst Pepijn terechtwees vanwege zijn echtbreuk en daarom werd vermoord. Hij werd in de Sint Pieterskerk te Maastricht begraven en weldra als martelaar vereerd. Maar bisschop Hubertus bracht in 718 zowel de bisschopszetel als de relieken van Lambertus over naar Luik.
Wonderlijke anekdotes
Hij heeft in Brabant en Limburg gemissioneerd en kerken gesticht. Wellicht werkte hij hier enige tijd met Sint Willibrord samen. We weten bijna niets over zijn activiteiten. Wel bestaan er enkele wonderlijke anekdotes. Zo zou bij zijn dood een lichtend kruis aan de hemel verschenen zijn. Een verwijzing naar zijn jeugd, toen hij eens in een doek gloeiende kolen haalde om wierook in de kerk te branden, terwijl de doek niet verschroeide! Na zijn dood verscheen Lambertus tweemaal aan blinde mensen met de opdracht naar zijn kapel in Luik te gaan. Daar kregen zij hun gezichtsvermogen terug.
Lambertus wordt voorgesteld in bisschopskleding met een boek en een lans of zwaard, een verwijzing naar zijn dood. Soms draagt hij een kerkmodel of doek met brandende kolen. Hij is vanwege zijn naam de beschermheilige van lammen en vanwege zijn genezingen die van blinden. Ook is hij de patroon van sommige steden, kloosters en gilden.
Toon Brekelmans
Kerkhistoricus